HAZRETİ SALİH'İN DEVESİ


Birinci Ad kavmi helak olduktan sonra, onların geri kalanları Vâdi'lKura ve Şam taraflarını imar ederek hâlâ eserleri bakî olan bir takımeski menziller meydana getirdiler. Büyük binaları barındıran şehirleri,kasabaları ve dağ zirvelerinde oyulmuş san'at eseri mağaraları vardı.Bunların merkezi olan Hıcr şehrinin bakiyesi olarak bir köy vardır ki,Semûd medeniyetinin eserleri Hıcr'in etrafındadır.

Birinci Âdın bakiyesi olan bu Semûd kavmi müşrik ve putperest idiler.Allahü Teâlâ kendilerine tevhid akidesini öğretmek üzere içlerindenbiri olan kan kardeşleri Salih Aleyhîsselâm'ı peygamber olarakgönderdi. Salih Aleyhisselâm Semûd kavminin orta halli bir ailesinemensuptu. Ancak soy bakımından en itibarlı bir aile idi. Hazreti Salihkavmini hakka davete başlayarak şu nasihatlerde bulundu:

— Ey kavmim! Siz burada müşrik olduğunuz halde Ölümden, âfetten eminolarak bırakılır mısınız? Bu bahçeler, bostanlar, pınarlar, ırmaklar,ekinler, meyvesi hoş hurma ağaçları içinde kalır mısınız? Bir de incesan'atla dağlardan hayrete değer evler yontuyorsunuz. Bunlarıniçerisinde şirk üzere ebedî kalır mısınız? Şu halde Allah'dan korkunuzve onun Resulü olan bana itaat ediniz!. Ve yeryüzünü fesada veripİslahına çalışmayan şu müşriklerin sözlerine kapılmayınız!

Fakat Semûd kavmi Salih Aleyhisselâm'ın bu dâvetine isyan ettiler ve:

— Muhakkak sen sihre tutulmuş, çıldırmış kimselerden birisin! Sen deşüphesiz bizim gibi yiyip içen bir kişisin. Eğer sen doğruPeygamberlerden isen, doğruluğuna delîl olacak bir delîl getir!dediler.

Hazreti Salih onlara

— Ey kavmim, Allah'a kulluk ediniz! O Allah ki, sizin için O'ndan başkaibâdet edecek hiç bir ilâh yoktur. Bunun Rabbiniz tarafından muhakkakbir delili gelmiştir ki, o, sizin için bir delîl olarak Allah'ıngönderdiği şu dişi devesidir. Onu kendi haline bırakınız!. VarsınAllah'ın toprağında Hıcr vadisi otlarından yesin!. Sakın ona birfenalıkta bulunmayınız!. Sonra sizi çok elemli bir azab yakalar. Şunuda hatırlayınız kî, Allah sizi, Ad kavmini helak ettikten, sonra onlarahalef kıldı. Ve sizi bu toprakta yerleştirdi. Düz ovalarında yazlıkköşkler ediniyorsunuz. Dağlıklarında da kışlık evler yontuyorsunuz.Artık Allah'ın nimetlerini hatırlayınız da O'na iman ediniz! Veyeryüzünde fesadçı bir zümre halinde gezmeyiniz!.

İşte şu bir deve peygamberliğimin doğruluğuna bir delildir. Bu kuyununsuyunu nöbetle muayyen bir gün devenin içmek hakkı vardır. Muayyen birgün de sizin içmek hakkınız vardır. Sakın bu deveye fenalıkdokundurmayınız, bunu kesmeyiniz!. Sonra sizi büyük bir günün azabıyakalar! dedi.

Salih Aleyhisselâm'ın kavminden îmân etmeyi kibirlerine yediremiyeneşraf güruhu, etbâlarından îmân eden fukara zümresine, onlarla alayederek:

— Siz Salih'in hakikaten Rabbi tarafından bize ve size gönderilmiş birPeygamber olduğuna inanıyor musunuz? dediler. Fakirler ve zayıflartakımı da onlara:

— Biz Allahü Teâlâ'nın Salih Aleyhisselâm'a gönderdiği dîne inanmış kişileriz! diye cevap verdiler.

Kibirlenip de îmân etmeyen güruh ise:

— Sizin iman ettiğiniz o dîni biz inkâr ediyoruz! dediler ve Allah'ınmu'cizesi olan dişi deveyi boğazladılar ve Allah'ın emrini kabuletmekten kaçındılar. .

Salih Aleyhisselâm'a da:

— Ey Salih, eğer sen hakikaten Peygamberlerden isen bizi korkutupdurduğun azabı getir de görelim! dediler. Bunun üzerine onları birzelzele, yeryüzünü sarsan şiddetli bir sayha yakaladı da onlarevlerinde çöke kalarak sabaha erdiler.

Salih Aleyhisselâm ise onlardan döndü ve dönmeden önce de kendilerine:

— Ey kavmim, ben size Rabbimin emirlerini, nehiylerini tebliğ ettim,size güzel öğüt de verdim, Ancak siz hayrınız için çalışanlarısevmezsiniz! dedi.

Semûd kavminin merkezi olan Hıcr şehrinde dokuz kişilik bir şerli çetevardı. Bunlar Semûd'un mütegallibe takımı idiler. Semûd diyarını İslahdeğil, ifsâd ediyorlardı. Devenin nöbet günü kuyunun suyunu içipkurutmasına, hayvanların susuz kalmasına canları sıkılarak bu çeteferdleri, Allah adına and içerek aralarında sözleştiler ki, muhakkakSalih Aleyhisselâm'a ve ona îman edenlere bir gece baskını yapalım,öldürelim. Sonra onun vârislerine:

— Biz Salih'in ve ehlinin öldürüldüğünü görmedik! diye yemin edelim. Artık sözümüz sözdür, sözümüzde sadık kimseleriz! dediler.

Onlar böyle bir hile tuzağı kurdular.

Halbuki Hazreti Allah da onlara bir ceza ve helak hazırlamıştı ki, onlar hâlâ anlamıyorlardı.

Sonunda müşrikler deveyi boğazladılar, sonra da öldürdüklerine pişmanoldular. Bu hadiseden üç gün sonra bir sabah vakti azâb sayhasıkendilerini yakaladı da, onlara oydukları sağlam binalar, o kadarservetleri hiç bir fayda vermedi.. imansızların hepsi toptan helakoldu. Yontulmuş evleri yaptıkları zulümler yüzünden bom - boş kaldı.Şüphesiz bu hadisede anlamak ve bilmek kaabiliyeti olan bir kavim içinbüyük ibret vardır.

İman edenler topluluğu ise bu badireden selâmete çıkarıldı. Çünkü onlarşirkten uzaklaşmışlardı. Salih Aleyhisselâm ile birlikte kurtulanmü'minler dört bin kişi idi. Hazreti Salih bu azabın vaki olmasındanönce ümmetiyle beraber Semûd kavminin arasından çıkarak Şam tarafınagelmiş, Remle kasabasında kalmıştır. Hazreti Salih kavmi ile yirmi seneyaşadıktan sonra yüz elli sekiz yaşında iken Hadramut'da vefatetmiştir.

Hazreti Salih'in yukarda geçtiği gibi, mucize olarak bu dişi deveyiortaya koyması, Semûd kavminin kıymetli malının deve olmasındandır.Devenin icazkar hali de dolu bir kuyunun suyunu bir defada içmesidir.Bu mübarek hayvan dağlarda otlar, su nöbeti kendisinin olduğu güngelir, başını kuyuya sokarak bir defada kuyunun suyunu tamamen içermiş.Ertesi gün de Semûd kavmi kuyudan su alır, hayvanlarını su-larlarmış.

Resûlüllah aleyhisselâm Tebük harbinde Semûd'un helak olduğu yerdekonakladığı zaman sahabîlerine, buranın kuyusundan su içmemelerini veburadan su almamalarını ilân etti. Ashâb «Ey Allah'ın Resûlü, biz bukuyunun suyundan alıp hamur yoğurduk, su kaplarımızı da doldurduk»deyince, Peygamber aleyhisselâm «öyle ise hamuru atın, o aldığınızsuyuna dökün!» buyurdular.


(Â'râf, Hıcr, Nemi ve Şuarâ Sûreleri)
* * *